Öğrenen Organizasyonlar – 2

Öğrenen Organizasyonların Temel Özellikleri

Öğrenen bir organizasyon için temel olarak ayırt edici özellik, mutlak olarak öğrenmeye açıklık ve buna istinaden de öğrenmeyi önemli bir faaliyet olarak benimsemektir. Fakat öğrenen organizasyonlar açısından, gerçekten öğrendiklerini ve buna dair niyetlerinin bulunduğunu görebilmek adına birbirinden farklı unsurların gözetilmesi gerektiği söz konusudur. Buna göre öğrenen organizasyonlar, sadece öğrenmenin dışında, birbirinden farklı özellikleri söz konusu olmakta ve bu özellikler, öğrenen organizasyonların, diğer organizasyonlar ile olan farklılıklarını da ortaya koymaktadır.

Buna göre öğrenen organizasyonların temel özelliklerini aşağıdaki gibi sıralamak mümkündür (Tolgay, 2010, ss. 36-39):

• Problem çözme: Öğrenen organizasyonlar, yaşamış oldukları sorunların çözümü açısından, mutlak olarak çözüm geliştirmeyi kendilerine bir görev edinmekte ve böylelikle de öğrendikleri her bir olgu ve bu şekilde kazandıkları her bir yeti ile karşılaştıkları problemleri ortadan kaldırmak adına becerileri de gelişmektedir. Bu gelişim, gelecekteki sorunlara dair kendisini hazırlamak adına organizasyonu da güçlendirmektedir.
• Deneme: Öğrenme faaliyeti ile birlikte organizasyonlar, deneme-yanılma ve böylelikle de üzerinde yoğunlaştıkları işleri anlama ve buna göre hareket etme şansı bulmaktadırlar. Kendilerini ve kapasitelerini bu şekilde test etme şansı bulan organizasyonlar, gelecekte ne yapabilecekleri konusunda da fikir elde etmektedirler. Bu tür tecrübeler, organizasyonlar üzerinde geleceğe yönelik olumlu etki yaratmaktadır.
• Tecrübe edinme: Öğrenen bir organizasyon için belki de en önemli konuların başında, geçmişten ve bugün yaşamış oldukları anlardan kesin olarak tecrübeler çıkarmayı ve bu tecrübelerden öğrendikleri ile geleceği yönlendirmeyi bilmek gelmektedir.
• Gözlem: Tecrübe konusu, genel olarak örgütlerin kendi yaşadıklarıyla değerlendiriliyor olsa da aslında öğrenen bir organizasyonun özellikleri arasında, çevresini gözlemleme ve buna istinaden de çevrenin edindiği tecrübelerden yararlanma isteği de bulunmaktadır. Bu şekilde organizasyonlar rakiplerini de tanıma fırsatını elde etmektedirler.
• Bilgi paylaşımı: Öğrenen organizasyonların içerisinde, organizasyonun yönetiminin ya da üyelerinin herhangi birinin elde etmiş olduğu bir bilgi organizasyonun geri kalanıyla paylaşılmakta ve böylelikle de öğrenme konusunda tüm tarafların sürece katılımının teşviki söz konusu olmaktadır. Bu şekilde herkes öğrenmek istemekte ve herkes paylaşmak istemektedir.

Öğrenen organizasyonlar, bir anda karar verilerek ya da öğrenme katkısı elde edilerek gerçekleştirilmemektedir. Aksine, bir öğrenen organizasyonun oluşturulabilmesi adına, mutlak olarak zamana yayılan ve aşamalardan oluşan bir sürece ihtiyaç duyulmaktadır. Bu süreç, öğrenen bir organizasyonun, öğrenmeye dair yerleşik bir kültürünün oluşmasıyla söz konusu olmakta ve böylelikle de öğrenme fikri ve pratiği örgüte yerleştirilmektedir. Çünkü öğrenen bir organizasyon, öğrenme fonksiyonunu sürekli olarak aktif tutan, organizasyon üyelerinin kişisel anlamdaki gelişimlerine büyük bir önem atfeden, çok boyutlu iletişime ve sürekli olarak iyileştirmeye odaklı olarak, ekip halinde çalışmayı temele yerleştiren bir organizasyon yapısını ifade etmektedir (Uzuntarla vd., 2015, s. 192).

KAYNAKÇA

Tolgay, Funda, Öğrenen Organizasyonlar ve Bir Uygulama, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2010.

Uzuntarla, Yasin vd., Örgütsel Öğrenme Yeteneği: Bir Üniversite Hastanesi Örneği, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 1, 2015, ss. 189-208.

ICF Onaylı Sertifika programlarımız ile ilgili daha detaylı bilgi almak için bize ulaşabilirsiniz.