Motivasyon – I

Motivasyon

Bireylerin kendilerini bir görev ya da bir konuya dair teşvik olmuş şekilde ait hissetmeleri, sorumluluk alma konusundaki istekli tutumları ve bunu sürdürmek adına verdikleri mücadele, çeşitli faktörlere bağlıdır. Her ne kadar bireylerin hayat akışları içerisinde çeşitli görevleri söz konusu olsa da bu görevlerini yerine getirme konusunda zorunluluktan ziyade olumlu olarak yönlendirmelere ihtiyaç duymaktadırlar. Bu noktada ön plana çıkan ve etkisini fazlası ile hissettiren motivasyon kavramı, son yıllarda çok sık dile getirilen bir kavramdır. Genel bir değerlendirmede motivasyon, bireyin herhangi bir ihtiyacını gidermek amacı ile sergilemesi gereken tutum ve davranışları başlatması adına itici bir güçtür. Aynı zamanda motivasyon, söz konusu tutum ve davranışları harekete geçiren, birbirinden farklı, fakat aynı amaca hizmet eden, teşvik edici yöndeki unsurlar bütününü ifade etmektedir (Karakaya ve Ay, 2007, s. 56).

Böylelikle motivasyon için gerçek anlamda bir teşvik mekanizması olduğunu söylemek mümkündür. Aynı zamanda bireyin hayati fonksiyonlarını sürdürebilmesi açısından motivasyon, son derece etkin yan unsurdur. Bireyler, tek başlarına ve kendi elleri kendilerini, belirli bir işi yapmak ve başarmak konusunda teşvik etmek adına zorlanmaktadırlar. Kısmen birey kendi içinden çoğunlukla da dışarıdaki herhangi bir unsurdan motive olma ihtiyacını duymaktadır. Bu artık bir fazladan unsur olmaktan da çıkmış insanın hayatının her anı için ciddi bir ihtiyaç, hatta zorunluluk haline gelmiştir. Söz konusu zorunluluk dahilinde bireyler, kendilerini motive edecek ufak da olsa bir şeylerin arayışı içerisine girmişlerdir. Bu arayışın temelinde, bireyin mutlak olarak bir şeyi başarma isteği yatmaktadır. Çünkü modern dönemin insan modeli, mutlak olarak başarma hırsı ile yaşamaktadır. Başaramasa bile mutlak olarak başarısız olmadığını, elinden gelenin en iyisini yaptığını hissetmek ya da bunun kendisine hissettirilmesini istemektedirler. Bu istek dahilinde motivasyon elzem bir kavrama dönüşmektedir.

Bir diğer tanımlamada, motivasyon kavramı bireysellikten çıkarılarak toplu bir olgu olarak ele alınmıştır. Buna göre motivasyon, bir ya da birden fazla bireyi, belirli bir hedef, amaç ve yön doğrultusunda hareket edebilmeleri ve bunu sürekli olarak yapabilmeleri konusunda ortaya çıkan çabaların bütünüdür (Eren, 2006, s. 494). Söz konusu tanımlamada motivasyon artık belirli bir kişi üzerinden değerlendirilmemektedir. Toplumsal ve sosyal hedefler açısından motivasyon önemli olarak addedilmektedir. Özellikle toplumsal birlik bilincinin oluşturulması adına motivasyon, bireysellikten çoğulculuğa giden bir yolda tetikleyici ve güçlü bir unsur olarak görülmektedir. Tek bir kişinin motive olması bireysel olarak çok şey ifade etse de bireyin kendisine belirli oranda pay çıkarabileceği bir toplumsal çaba bütünü için motivasyonun değeri daha fazla ön plana çıkarılmaktadır. Sosyalleşmenin de başka bir boyutu olarak değerlendirilebilecek olan bu teşvik etme durumu, motivasyonun değerini de daha iyi açıklamaktadır.

KAYNAKÇA

Eren, E., Yönetim ve Organizasyon (Çağdaş ve Küresel Yaklaşımlar), Beta Yayınevi, İstanbul, 2006.

Karakaya, A. ve Ay, F. A., Çalışanların Motivasyonunu Etkileyen Faktörler: Sağlık Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma, C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 31, No: 1, 2007, ss. 55-67.

ICF Onaylı Sertifika programlarımız ile ilgili daha detaylı bilgi almak için bize ulaşabilirsiniz.