Entelektüel Sermaye – 4

Entelektüel Sermayenin Yönetimi

İşletmeler, iş tanımları, organizasyon yapısı, sahip olduğu bilgi ve becerileri, ürün ve hizmetleri, tedarikçileri ve müşterileri ile bunlarla olan ilişkileri; tespit, temin, elde tutma ve geliştirme adına; insan sermayesi, yapısal sermaye ve müşteri sermayesi gibi tüm entelektüel sermaye unsurlarını araştırmak, desteklemek ve beslemek zorundadır.

Entelektüel sermayenin yönetimi ise dört farklı aşamada gerçekleşmektedir. Bunlardan ilki beklenti aşamasıdır. Bu aşamada şirketler, ortalama bir çalışandan ne bekledikleri ile birlikte üretim ve verimlilik kapasitesi yüksek bir çalışandan ne beklediklerini tam olarak kararlaştırmak durumundadırlar; bu şekilde şirketler işe alım sürecinde çalışan adayları açısından daha belirleyici tespitlerin yapılmasına imkân sağlamaktadır (Özçelik 2009, s. 77). Bu aşama, bir sonrasında şirketlerin ne tür bir karar ve yönetim mekanizması geliştireceklerine dair bilgi verebilecektir.

İkinci aşamada konumlandırma aşamasıdır. Konumlandırmada şirketlerin entelektüel sermayenin bir parçası olarak değerlendirdikleri çalışanlarını şirket içerisinde hangi konumda değerlendireceklerine doğru ve hakkaniyetli bir şekilde karar vermeleri gerekmektedir. Bu aşama stratejik anlamda değerlidir; zira şirket içerisinde doğru şekilde konumlandırılmış ve bu şekilde kendisinden kapasitesi dahilinde ya da kapasitesinin biraz üzerinde beklenti bulunan çalışanlar için şirketlerinin ve kendilerinin çıkarlarına hizmet etmeleri daha kolay olacaktır (İşgören 2011, s. 46).

Diğer bir aşama ise geliştirmedir. Hem çalışanların kendileri hem de şirketler açısından entelektüel sermaye olmak ya da istihdam etmek konusunda gelişim büyük ölçüde eğitim, seminer ve toplantı gibi aktiviteler ile olmaktadır. Bu tip organizasyonlarla çalışanların ufkunun genişlemesi adına çaba sarf edilmekte ve böylelikle zihinsel üretim kapasitelerinin arttırılarak entelektüel anlamda daha geniş düşünmelerine çalışılmaktadır (Batılı, Gönüllü ve Erkin, 2012, s. 139). Geliştirme aşamasında her ne kadar odak nokta çalışanlar olarak görülse de bu süre zarfı içerisinde şirketlerin de kendilerini geliştirmek adına araştırmalar ve değerlendirilmeler yaptıkları gözlemlenmektedir. Düzenlenen organizasyonlar aynı zamanda şirketler açısından da aydınlatıcı olabilmektedir.

Son aşama ise değerlendirmedir. Entelektüel sermayenin yatırım ve getiri olarak şirkete olan yansımaları bu aşamada ortaya çıkmaktadır. Buna göre entelektüel sermaye olarak istihdam edilen çalışanların çalışma seviyelerin ve sağladıkları ya da sağlamadıkları verimlilik seviyesi onların şirket içerisinde, bir sonraki aşamada nerede yer alacaklarına dair bir bilgi de vermektedir. Aynı zamanda ortaya konan performansın şirkete getirileri de değerlendirme aşamasında rakamsal olarak incelenmektedir; böylelikle eğer ki beklentiler tam olarak karşılanabilmiş ise bir sonraki süreç için entelektüel sermayenin imkanlarının arttırılması söz konusu olabilmektedir (Turangil 2009, s. 74).

KAYNAKÇA

Özçelik, T. (2009). Kurumsallaşmanın Yükselen Değeri Olarak Entelektüel Sermaye. İzmir: Işık Yayıncılık.

Turangil, İ. (2009). Modern İşletmecilikte Üretim ve Pazarlama: Yeni Olgular ve Yeni Uygulamalar. Ankara: Arşın Basım Yayım.

Batılı, K., Gönüllü, E. ve Erkin, T. (2012). 21. Yüzyılın Soyut Sermayesi Entelektüel Sermaye. Yaratıcı Düşünce, 17(9), 133-146.

İşgören, L. (2011). Rekabetin Belirleyici Bir Unsuru Olarak Entelektüel Sermaye. Kurumsal Gelişim Dergisi, (33), 44-51.

ICF Onaylı Sertifika programlarımız ile ilgili daha detaylı bilgi almak için bize ulaşabilirsiniz.